::346::

شده تا حالا بخوای یه کار مهمی انجام بدی و با خودت و خدات عهد ببندی که حتما کامل انجامش میدم و این بار دیگه قولم، قوله و تا تهش میرم... بعد شروع کنی و تا تقریبا بیشتر از نصف راه رو بری و حالت هم خوب باشه از اینکه تا اینجا تونستی برسی و در برابر مشکلات و فشارایی که بین راه پیش اومده مقاومت کردی و کج نرفتی و یه روز صبح هم پاشی به خودت بگی "باریکلا داره نتیجه میده و خوب پیش رفتی و همه چی عالیه " بعد از چند ساعت خودت با دستای خودت بزنی زیر همه چی و یهو برگردی سر نقطه ی شروع!!!؟؟؟

من الان تو این حالتم... یکی از بدترین انواع پشیمونی...

اینکه یه کاری رو انجام ندی و شروع نکنی دردش کمتره از اینکه شروعش کنی و براش تلاش کنی و زحمت بکشی و بعد توش شکست بخوری اونم به طرز خیلی بچگانه و ساده ای!!!