گاهی وقتا به همون اندازه ای که از یه نفر میترسی، دوستش داری و تحسینش میکنی...

مدرسه های خارجیا واقعا همونطوریه که تو سریالا و فیلماشون نشون میدن؟واقعا با این مدل لباسا میرن مدرسه؟ دختراشون مخصوصا!!!گوشیاشون رو سر کلاس درمیارن و معلمها هم میبینن و فقط تذکر میدن که حواسشون رو جمع درس کنن؟!!و خب از اونجایی که اونا تو 16 سالگی میتونن گواهی نامه بگیرن بعضیاشون با ماشین میرن مدرسه!...

این سریال 13 قسمتی، یکی از بهترین سریال هایی بود که دیدم. بهترین و غم انگیزترین و تاثیرگذارترین... دلم نمیخواد موضوعش رو بگم... پیشنهاد میکنم ببینید. اشک آدم درمیاد، غصه میخوره، پشیمون میشه حتی و به فکر میافته! تنها چیزی که میشه گفت اینه که باید بدون

قراره برای چهلمین سالگرد تاسیس دانشکده کامپیوتر توی دانشگاه جشن بگیرن! :| میمون هر چی زشت تر ادا و اطوارش هم بیشتر!دقیقا عین این دولتایی که هیچ کاری نمیکنن و هی هم از خودشون تعریف و تمجید میکنن و سالگرد میگیرن واسه انتخاب شدنشون و ... دانشگاه مام حا

مدت ها بود این حس رو نداشتم! مدت ها بود اگه یادت میافتادم هم حس خاصی نداشتم و میتونستم راحت ازش بگذرم، روز به روز توی ذهنم محوتر و بی رنگ تر میشدی و داشتم فراموشت میکردم... اما دیشب وقتی دوباره تو رو اتفاقی و غیرمنتظره توی دو سه تا عکس دیدم، دوباره

تا 1400 با یک دروغگوی جدید یا همون دروغگوی قبلی ...

هیچی نمیتونه آتیش این عذاب و شکنجه ای که بعد از رفتنت به جونم افتاده رو خاموش کنه... خاطرات روزهایی که بودی و مواظبمون بودی و شبها با خیال راحت میخوابیدیم، وقتایی که مریض میشدم و تو بودی تا کنارم باشی و کمکم کنی، اون مدتی که بعد از زلزله ای که تو ته

یه کاری دارم! البته خب شاید مسخره به نظر برسه و آدم رو یاد این وبلاگای خز تینیجری بندازه... ولی خب اونجوری نیست! یه کاری میخوام انجام بدم. فقط خواهشا اگه این صفحه رو باز کردی یه عدد به دلخواه توی کامنت بنویس !!! همین و بس! پیشاپیش مچکرم!

از روزی که تو رفتی همش بارون میاد ... یه روز از چشمای ما و یه روز از آسمون ...

شده تا حالا بخوای یه کار مهمی انجام بدی و با خودت و خدات عهد ببندی که حتما کامل انجامش میدم و این بار دیگه قولم، قوله و تا تهش میرم... بعد شروع کنی و تا تقریبا بیشتر از نصف راه رو بری و حالت هم خوب باشه از اینکه تا اینجا تونستی برسی و در برابر مشکلات